Zoeken in deze blog

vrijdag 4 mei 2012

Goudvis in een kooitje

Gedichten van een gedreven gezicht, zoekende ziel, dolend dwaallicht, hunkerend naar de horizon, vergeefs vragend, onderweg ontdekkend dat toch alles anders is dan haar bezige brein haar verleidelijk voorgelogen had. Gevangen in geluk en daarom verdrietig verlangend naar vrijheid. Met slechts een vogel in een kom en een vis in een kooitje, gaat ze voor goud. 

Ze ziet zichzelf rond rennen rondom groene gronden, gespannen nadenkend over het niets in haar net. Besluiteloos ben ik bang, angstvallig afwachtend, aftellend tot ze van de aarde valt, Venus en Epsilon Virginus in het vizier. Wijzend naar waar de wind waait, dag-dromend Dichtgezicht.




Een eerste begroeting tussen beelden van een sputterende spoormachinist en gedichten van een gevoelig dichtend dichtgezicht. Zoekend naar zekerheid vallen van tijd tot tijd geniepige gaten en schuurt de schubbige, vóór de vogel is gevlogen en de goudvis is verdronken, zouteloos naar de zilte zee.

Maar altijd als twee talen in één enkelvoudige gedachte gevangen gehouden worden, worstelen woorden in vurige vlammen. Ze smeken de smid om stalen slagen die verbuigen en verkorten, verbreken en verbinden, vergroten, verkleinen en verwijzen naar een ver voltooid verleden.  Huiveringwekkende hamerslagen huilen en helpen hunkerende vaste vrouwelijke voornaamwoorden in vlammende voordrachten verbazingwekkend vlot vervoegen van vulgair vragend voorzetselsvoorwerp in verlokkelijk verleidelijke voorzetselsvoorwerpszin.

Vraagteken!

Euhh, ik bedoel gewoon dat de som meer is dan de delen en tot de volgende keer.


maandag 16 april 2012

Hooikoorts




Hooikoorts? Masjinist heeft met pollen een kunstwerk gemaakt zodat je, zonder een vinger buiten te steken, toch van de treinreis kunt genieten. Hij weet hoe erg deze allergie onverwacht toe kan slaan. De gebruikte pollen kwamen letterlijk zijn neus uit.

zondag 15 april 2012

Grey Day

Imaginairy oilpaint on digital cloth by Masjinist


Een sfeer-schildering door masjinist.
*                                                           *
Grey Day
*                                                                    *
Imaginaire olieverf op digitaal doek.

Voltooid op 14 april 2012.


Geïnspireerd op de song Grey Day van de Britse ska-band Madness



Grey Day


It's well past midnight as I lie
In a semi-conscious state.

I dream of people fighting me

Without any reason I can see.



After eating I go out,

People passing by me shout.

I can't stand this agony

Why don't they talk to me?

In the morning I awake,

My arms my legs my body aches,

The sky outside is wet and grey

So begins another weary day.

So begins another weary day.



*_*_*

Tekst: Mike Barson

***

zaterdag 14 april 2012

Verscheurd spoor




Hier lopen we nog hand in hand. Voor altijd, tot de dood ons scheidt. De koeiekoppen voorspellen iets anders. De toekomst ligt nu nog in de mist besloten, maar al, veel sneller dan verwacht, zullen onze sporen twee verschillende richtingen kiezen. Ik vraag het je nog een laatste keer. Ik smeek je tot het volgende wissel: Blijf bij mij, haak aan, spring achterop, dan neem ik je mee naar de havens aan de horizon.

Opnieuw verdwijn je, sla je me van je af. De rest van mijn weg, leg ik zwijgend, in treurnis af. Slechts één zekerheid houdt me overeind. Er komt een volgende ronde. Ik zal je net zolang vragen met me mee te gaan, tot de veren in mijn stroomafnemers het begeven en ik oud en opgegeven naar de sloop zal worden afgevoerd. Maar ook daar zal ik blijven hopen. Beloof je me, dat je als we smelten in de gloeiend hete ovens, mijn hand zult grijpen? Staal zijt gij en tot staal zult gij vergaan. Na de koude douche, zal niemand ons nog kunnen scheiden. Zelfs niet de dood.




Drie sporen, twee seinen...




Drie sporen, twee seinen. Rood, dus een kans van één op drie. Russisch roulette, of een gecalculeerde gok?


zaterdag 31 maart 2012

Horrorwinter


Het was ons van alle meteorologische kanten beloofd: de winter van 2011-2012 wordt een ware horrorwinter. Nou, twee sneeuwbuien en een paar dagen (gevoels)temperaturen van minder dan min tien. Dat was alles. Alleen NS en ProRail speelden het spelletje van de meteorologen mee en wisten reizigers een dag of tien een horrordienstregeling te presenteren. De rest van Nederland heeft zich zwaar onvoldoende ingezet om er echt een horrorshow van te maken deze winter.

donderdag 22 maart 2012

De Lente Barst

En plots was het moment daar. En nog exact op tijd ook. Het ene seizoen verdween en het ander stond al klaar. De horrorwinter verdween geruisloos. Niks gepresteerd alleen de NS een beetje gepest. Het is nog even wennen aan al het paars, geel en groen, maar het is wel degelijk lente!